Słowo kończące się na literę T na S
Polskie słowo, może być nazwą własną.
„Set” – komplet rzeczy, także w sporcie.
„Seat” – marka auta, zapożyczenie w polskim.
„Sabat” – zgromadzenie czarownic w wierzeniach.
„Swat” – krewny przez małżeństwo; też oddział.
„Senat” – izba parlamentu w wielu krajach.
„Szot” – mała porcja alkoholu, z ang. shot.
„Spot” – krótkie nagranie reklamowe, z ang.
„Slot” – przydzielony przedział czasu, z ang.
„Szrot” – złomowisko, miejsce starych aut.
„Salut” – pozdrowienie, zwykle wojskowe.
„Sonet” – gatunek wiersza o ścisłej budowie.
„Statut” – zbiór przepisów organizacji.
„Szmat” – dopełniacz od „szmata”, potoczne.
Poprawne polskie słowo, kończy się na „t”.
„Sekret” – tajemnica, normalne słowo na „t”.
„Szabat” – żydowski dzień odpoczynku.
„Szkot” – mieszkaniec Szkocji, końcówka „t”.
„Sufit” – górna część pomieszczenia.
„Skrzat” – mały stwór z baśni i legend.
„Smart” – zapożyczenie, używane po polsku.
„Surdut” – dawny męski płaszcz, polski wyraz.
„Stukot” – odgłos stukania, wyraz dźwiękonaśl.
„Skaut” – harcerz, zapożyczone, ale utrwalone.
„Szczyt” – najwyższy punkt góry lub zjazd.
„spust” – mechanizm wyzwalający, też metaforycznie.
„Sit” – dopuszczalne jako forma ang. w polszczyźnie.
„Shot” – mała porcja alkoholu, zapożyczenie.
„Skręt” – zakręt lub skręcony papieros.
„Szat” – dopełniacz od „szata”, forma poprawna.
„Szprot” – ryba z Bałtyku, także w puszkach.
„Szpont” – element ciesielski, poprawny termin.
„Szept” – bardzo cichy sposób mówienia.
Potoczne od „siatka”, czyli torba, worek.
„Sznyt” – styl, sposób bycia; zapożyczenie z niem.
„Sprint” – bardzo szybki bieg na krótki dystans.
„Sekretariat” – biuro obsługi, zwykle w instytucji.
„Sakrament” – święty obrzęd w Kościele.
„Spryt” – zaradność, umiejętność radzenia sobie.
„Smęt” – posępny nastrój, melancholia, trochę archaizm.
„Strat” – forma od „start”, też skrót w finansach.
„Salt” – taneczny skok, skrót od „salto” w sporcie.
„Sygnet” – pierścień z herbem lub inicjałami.
„Szpagat” – figurka gimnastyczna z nogami w szpagacie.
- Syt
„Sprzęt” – ogólnie urządzenia, wyposażenie.
„Smut” – pierwotnie „smutek”, dziś rzadkie, dialektalne.
„Sierżant” – stopień wojskowy, niższy podoficer.
„Szkielet” – kościec, też konstrukcja nośna budowli.
„Suflet” – francuski deser z pieca, puszysty i lekki.
Ang. „stunt” – wyczyn kaskaderski w filmach.
„Schemat” – układ, wzór, zarys czegoś.
„Szamot” – materiał ogniotrwały z glin szamotowych.
„Symulant” – osoba udająca chorobę lub problem.
„Student” – osoba studiująca na uczelni.
„Skowyt” – głośny, żałosny pisk lub wycie.
„Sentyment” – łagodne, nostalgiczne uczucie.
„Sekt” – liczba mnoga od „sekta” w dopełniaczu.
„Satelit” – dawn. „satelita”, dziś rzadkie, ale poprawne.
„Sałat” – rodzaj antycznej zbroi, termin historyczny.
„Syndykat” – zrzeszenie podmiotów, często gospodarcze.
„Stront” – pierwiastek chemiczny, symbol Sr.
„Somat” – zapożyczenie greckie, termin naukowy.
„Szafot” – podwyższenie do wykonywania egzekucji.
„Supermarket” – duży samoobsługowy sklep.
„Sukat” – kandyzowana skórka owoców w cukiernictwie.
Stos, kupa rzeczy; używane potocznie w polszczyźnie.
Metalowa sprężynka do poszerzania naczyń w medycynie.
„Soft” – potocznie o oprogramowaniu komputerowym.
„Skot” – dawne określenie bydła rogatego.
Miasto w Chorwacji, znany kurort nad Adriatykiem.
W brydżu oznacza ustalenie koloru atutu w licytacji.
Szlachcic z dawnej Rzeczypospolitej, dumny wojownik.
Dawna jednostka objętości trunków; staropolskie słowo.
„Stat” jako skrót w statystyce, używany w żargonie naukowym.
As palavras na lista Słowo kończące się na literę T na S são de jogadores do jogo de palavras Jogo de Stop.