Słowo kończące się na Z na C

  • Poprawne słowo, tytuł władcy, kończy się na „z”.

  • Przysłówek „coraz”, bardzo częsty w polszczyźnie.

  • Rzeczownik „ciecz”, poprawny, kończy się na „cz”.

  • „Czynsz” – opłata za mieszkanie, poprawne słowo.

  • „Cebularz” – lubelskie pieczywo z cebulą, pycha!

  • „Cmentarz” – miejsce pochówku, poprawne słowo.

  • Forma czasownika „czekać”: „czekasz”, kończy się na „sz”.

  • „Czasomierz” – przyrząd do pomiaru czasu.

  • Forma „czesz” od „czesać”, poprawna, potocznie używana.

  • „Czacz” – nazwa własna miejscowości w Polsce.

  • Potoczna forma „czaisz?”, czyli „rozumiesz?”, poprawne.

  • „Chcesz” – forma od „chcieć”, poprawna i codzienna.

  • „Cinkciarz” – historyczny handlarz walutą PRL.

  • „Czytasz” – forma czasownika „czytać”, na „sz”.

  • Potoczne imię Cisz, kończy się na „z”.

  • „Cichacz” – potocznie „cichy papieros”.

  • Forma czasownika „czepiać się”, kończy się na „z”.

  • Wulgarne, ale poprawna forma z końcowym „z”.

  • Błędny zapis „cóż”, ale kończy się na „z”.

  • Potoczne „kapisz?”, tu z C, kończy się na „z”.

  • Neologizm od „cytrus”, poprawnie kończy się na „z”.

  • Dawna forma „czynsz”; pisownia z „z” też bywała.

  • Potoczne „cuz” od ang. „cousin”, używane po polsku.

  • Wulgarne, ale realne słowo z końcowym „z”.

  • Rzeczownik „cieślarz”, zawód, kończy się na „z”.

  • Rzadka forma/skrót, ale poprawnie kończy się na „z”.

  • Skrócona forma „kaz”, gwara, ale z końcowym „z”.

  • Nazwisko/pseudonim „Czyż” w pisowni bez polskich znaków

  • „Cezarz” – dawna forma „cesarz”, kończy się na „z”

As palavras na lista Słowo kończące się na Z na C são de jogadores do jogo de palavras Jogo de Stop.