Częśc ciała na K
Zgięcie nogi w środku, łączy udo z golenią.
Tył szyi, między głową a ramionami.
Staw łączący stopę z nogą.
Twarda część szkieletu.
Główna oś szkieletu w plecach.
Pierwszy palec ręki, pozwala chwytać.
Część gardła, pomaga mówić i oddychać.
Okolica między nogami, część ciała intymna.
Ochronna część ciała dla serca i płuc.
Liczba mnoga od kolano, zgięcia nóg.
Liczba mnoga od kość, twarde części szkieletu.
Mała kostka w uchu środkowym, część słuchu.
Kość na końcu kręgosłupa.
Prasłowiańskie; płyn życia, przenosi tlen.
Z łac. corpus: tułów/tors człowieka. Używane w sztuce.
Łac. femur; najdłuższa kość ciała, w udzie.
Ręka lub noga; pomaga chodzić, chwytać, biegać.
Potoczne na nos; żartobliwe, młodzieżowe słowo.
Kości kręgosłupa; 33–34 szt., szyjne po lędźwiowe.
Zewnętrzna warstwa mózgu; myślenie i mowa.
Zdrobnienie kolana; staw łączy udo z golenią.
Potocznie jelito; w mowie i dawniej w kuchni.
Ostry ząb (kieł); u ludzi do rozrywania pokarmu.
Dolna część pleców przy kości krzyżowej.
Kostka/staw palca; tym stukasz pukając do drzwi.
Potocznie: stawy skokowe („kostki”) u nóg.
Potocznie jelita. Mówi się: "burczy w kiszkach".
Slang za klatkę piersiową; żebra i mięśnie klatki.
Skrót od klatki piersiowej; osłania serce i płuca.
Pojedyncza kość kręgosłupa; chroni rdzeń.
U zwierząt kopytnych; twarda osłona palców.
Siedem kręgów w szyi; dźwigają głowę.
Potocznie kostki palców dłoni; mogą trzaskać.
Potocznie pupa; mówi się też o zadzie ptaka.
Część kości przy stawie (kłykieć); umożliwia ruch.
Pozostała część kończyny po amputacji.
Noga: udo, goleń i stopa; służy do chodzenia.
Zęby stożkowe; u ludzi kły, u psów długie.
Długa kość goleni (tibia). Niesie ciężar ciała.
Część serca pompująca krew. Są lewa i prawa.
Kość szyi w kręgosłupie. Chroni rdzeń.
Ręka z barkiem i przedramieniem. Do chwytania.
Ręce i nogi organizmu. Ułatwiają ruch.
Staw skokowy, potocznie „kostka”. Łączy nogę ze stopą.
Wystający punkt miednicy. Łatwo go wyczuć przy pasie.
Potocznie knykcie palców. Chronią stawy dłoni.
Cienka kość goleni (strzałka). Obok piszczeli.
Kość przedramienia przy kciuku. Łac. radius.
Dziecięce o pupie lub odbycie. Potocznie w PL.
Kość policzka (jarzmowa). Nadaje kształt twarzy.
Potocznie korzenie nerwowe lędźwi. 'Bolą korzonki'.
Żeńska gameta w jajniku. Umożliwia zapłodnienie.
Przeciwstawne palce dłoni. Trzymamy za nie kciuki!
Receptory smaku na języku. Rozpoznają smaki.
Część miednicy (ilium). Tworzy panewkę biodra.
U ptaków i gadów: wspólne ujście jelit i rozrodu.
Twarde osłony palców u koni i jeleni. Zwierzęta.
Długa kość ramienia (humerus). Łączy bark z łokciem.
U podstawy kręgosłupa (sacrum). Zrośnięte kręgi.
Komora serca. U ludzi są dwie: prawa i lewa.
Kość z tyłu czaszki (occipitalna). Chroni tył mózgu.
Mały woreczek przy stawach; zmniejsza tarcie.
Kość śródstopia w stopie; zwykle mamy ich pięć.
Początek jelita grubego; przy niej bywa wyrostek.
Krąg odcinka szyjnego. U ludzi jest ich siedem.
Pojedyncza kość kręgosłupa. Tworzy kanał dla rdzenia.
Kości jarzmowe twarzy; modelują kształt policzków.
Komórki krwi; niosą tlen. Zwane erytrocytami.
Obie nogi od biodra w dół. Medyczny termin.
Komórki krwi: białe, czerwone, płytki. Ważne!
Pojedyncza komórka krwi; bywa biała lub czerwona.
Zewnętrzna warstwa mózgu. Kluczowa dla myślenia.
Czubek palca. Tu powstają odciski palców.
U zwierząt małe „kopyto”. Tu jako część ciała.
Potocznie: włosy/owłosienie. Używane w Polsce.
Gwarowo o nosie. Potoczne, żartobliwe słowo.
Część mózgu. Obejmuje m.in. korę i półkule.
Guzek po zewnętrznej stronie kostki u stopy.
- kość jarzmowa
Część kości udowej (trochanter). Przyczep mięśni.
Potocznie: kostka przy stopie. Chroni staw skokowy.
Część zęba w dziąśle; łac. radix dentis. Kotwiczy ząb.
As palavras na lista Częśc ciała na K são de jogadores do jogo de palavras Jogo de Stop.